Oyun Terapisi Nedir?

Oyun terapisi, özellikle çocukların kendilerini ifade edebilmeleri için kullanılan bir terapi yöntemidir.
Çocuklar, duygularını ve yaşadıkları zorlukları sözcüklerle değil, oyun yoluyla ifade eder.
Terapist, çocuğun oynadığı oyunları dikkatle gözlemler, sembolleri ve davranışları anlamlandırır ve iyileştirici bir süreç başlatır. Oyun terapisi çocuğa, güvenli bir ortamda duygularını dışa vurma fırsatı verir.

Diğer Terapi Ekollerinden Farkı Nedir?

Sözlü değil, sembolik ifade ön plandadır: Çocuklar duygularını konuşarak değil, oyun yoluyla dışa vururlar.
Yaşa uygun bir yaklaşımdır: Özellikle 3-12 yaş arası çocuklarda kullanılır çünkü bu yaş grubundaki çocuklar soyut düşünme yetisine henüz tam olarak sahip değildir.
Terapi aracı oyuncaklardır: Kuklalar, kum kutuları, legolar, figürler, çizim malzemeleri gibi araçlar kullanılır.
İfade özgürlüğü sağlar: Oyun, çocuğun iç dünyasına zarar vermeden dokunmanın en doğal yoludur.

Hangi Durumlarda Kullanılır?

Oyun terapisi, çok çeşitli duygusal, davranışsal ve gelişimsel sorunlarda kullanılabilir:
Ayrılma kaygısı, okula uyum sorunları
Travma sonrası tepkiler (ölüm, boşanma, istismar, kazalar vb.)
Davranış problemleri (saldırganlık, içine kapanma, alt ıslatma, parmak emme)
Özgüven eksikliği, sosyal çekingenlik
Kardeş kıskançlığı, yeni kardeş doğumu sonrası zorlanmalar
Aile içi çatışmalar, ebeveyn ayrılığı
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB)
Otizm spektrum bozukluğu ve gelişimsel gecikmeler

Seanslar Nasıl İşler?

– İlk görüşme ebeveynle yapılır: Çocuğun yaşam öyküsü ve problemleri konuşulur.
– Terapi odasında sadece çocuk bulunur.
Seanslar bire bir ve güvenli bir ortamda gerçekleşir. Oyuncaklar, çocuk için birer ifade aracıdır ve çocuk hangi oyuncakla, nasıl oynayacağına özgürce karar verir.
Terapist, oyunu yönlendirmeden çocuğun duygularını açığa çıkarmasını destekler.
Süreç boyunca ebeveynlerle düzenli geri bildirim seansları yapılır. Seans süresi genellikle 40-50 dakika, sıklıkla haftada 1 kez yapılır.

Sonuçları ve Faydaları Nelerdir?

Çocuk, duygularını tanımayı ve ifade etmeyi öğrenir.
Kaygı, öfke, korku gibi yoğun duygular sağlıklı şekilde boşalır.
Problem davranışlar azalır, çocuk daha sakin ve dengeli hale gelir.
Özgüven ve sosyal beceriler artar.
Aile içi ilişkiler düzelir, çocukla ebeveyn arasındaki bağ güçlenir.
Travmaların etkisi azalır, çocuk kendini güvende hisseder.
Çocuğun gelişimsel süreci sağlıklı bir şekilde desteklenmiş olur.